Toronto 2002

Nie ma chyba głębszej ciemności niż ta, która przenika duszę młodych ludzi, kiedy to fałszywi prorocy gaszą w nich światło wiary, nadziei i miłości. Największym podstępem i najgłębszym źródłem nieszczęścia jest złudzenie odkrywania życia poprzez wykluczenie Boga, odnajdywania wolności poprzez wykluczenie prawd moralnych oraz osobistej odpowiedzialności.

3. Pan wzywa Was do dokonywania wyboru między dwoma głosami rywalizującymi o wasze dusze. Decyzja ta jest istotą i wyzwaniem Światowego Dnia Młodzieży. Dlaczego przybyliście ze wszystkich stron świata? Po to, by powiedzieć: "Panie, do kogoż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego" (J 6:68). Jezus - zażyły przyjaciel każdego młodego człowieka - ma słowa życia.
Świat, który otrzymujecie w dziedzictwie, jest światem, który rozpaczliwie potrzebuje nowego sensu braterstwa oraz ludzkiej solidarności. Jest to świat, który potrzebuje uzdrowienia poprzez dotyk pięknem i bogactwem Bożej miłości. Ten świat potrzebuje świadków takiej miłości. Potrzebuje Was - abyście byli solą dla ziemi i światłością dla świata.

4. Soli używa się do konserwowania i przechowywania żywności. Waszym zadaniem jako apostołów Trzeciego Tysiąclecia jest podtrzymywanie świadomości obecności naszego Zbawcy Jezusa Chrystusa i zachowywanie jej żywej, szczególnie w celebrowaniu Eucharystii, pamiątki Jego zbawczej śmierci i pełnego chwały zmartwychwstania. Musicie podtrzymywać żywą pamięć o słowach, które wypowiedział oraz wspaniałych dziełach miłosierdzia i dobroci, których dokonał. Musicie nieustannie przypominać światu o "mocy Ewangelii ku zbawieniu" (Rz 1,16).
Sól przyprawia i polepsza smak jedzenia. Idąc za Jezusem musicie zmieniać i ulepszać "smak" dziejów świata. Z waszą wiarą, nadzieją i miłością, z waszą inteligencją, odwagą i wytrwałością, musicie uczłowieczać świat, w którym żyjemy, w sposób, jaki wskazuje nam dzisiejsze czytanie z Księgi Izajasza: musicie "rozerwać kajdany niesprawiedliwości... dzielić swój chleb z głodnymi... przestań grozić palcem i mówić przewrotnie... wówczas wasze światło zabłyśnie w ciemnościach" (Iz 58, 6-10).
z homilii Jana Pawla II, Toronto , 28 lipca 2002

Rzym 2000

Wielki Jubileusz Roku 2000. Jan Paweł II zaprosił wszystkich młodych do Rzymu.
Dwa miliony dwieście tysięcy młodych rozważało słowa: "A słowo stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas" (J 1, 14).


"Drodzy przyjaciele! Widzę w was "stróżów poranka" o świcie tego trzeciego tysiąclecia. W pierwszej połowie gasnącego teraz wieku młodzi tacy jak wy zwoływani byli na zgromadzenia, by uczyć się nienawidzić. Wysyłano ich, by walczyli jedni przeciw drugim. Różne świeckie mesjanizmy, które usiłowały zastąpić nadzieję chrześcijańską, okazały się potem prawdziwymi piekłami. Dziś przybyliście tutaj, by potwierdzić, że w nowym stuleciu nie dacie się użyć jako narzędzia przemocy i zniszczenia. Bronić będziecie pokoju, płacąc za to własnym życiem, jeśli będzie trzeba. Nie pogodzicie się ze światem, w którym inne istoty ludzkie umierają z głodu, pozostają analfabetami, nie mają pracy. Będziecie bronić życia w każdej chwili jego ziemskiego rozwoju. Będziecie się starali ze wszystkich sił czynić tę ziemię coraz bardziej nadającą się do zamieszkiwania dla wszystkich.
Droga młodzieży rozpoczynającego się stulecia! Mówiąc "tak" Chrystusowi, mówicie "tak" wszystkim swoim najszlachetniejszym ideałom. Modlę się, aby On królował w waszych sercach oraz w ludzkości nowego wieku i tysiąclecia. Nie lękajcie się Jemu zawierzyć. On was poprowadzi, da wam siłę, byście szli za Nim każdego dnia i w każdej sytuacji."

Jan Pawel II, z rozważania podczas Czuwania Modlitewnego, Tor Vergata - Rzym, 19.sierpnia 2000

caly tekst

Paryż 1997

XII Światowy Dzień Młodzieży w wymiarze międzynarodowym tym razem odbyl sie w Paryżu. Tematem spotkania byly słowa: "Nauczycielu, gdzie mieszkasz? Chodźcie, a zobaczycie" (J 1, 38-39)

Spotkanie zgromadziło milion sto tysięcy młodych ze 160 krajów świata. To była liczba przewyższająca wszelkie przewidywania. Optymistyczne dane mówiły o dwustu pięćdziesięciu tysięcy młodych. Ale na nic zdały się ludzkie kalkulacje. Młodzi pokazali światu swój entuzjazm i radość ze spotkania z Chrystusem.
-----

"Kto kocha, nie liczy zysków i strat, nie szuka korzyści. Działa w ukryciu i bezinteresownie na rzecz braci, uznając, że każdy człowiek, kimkolwiek jest, ma nieskończoną wartość. W Chrystusie nie ma ludzi gorszych i lepszych. Są tylko członkowie jednego ciała, którzy pragną wzajemnie swojego szczęścia i chcą budować świat otwarty na wszystkich. Okazując troskę o innych i uczestnicząc aktywnie w życiu społecznym, dajemy świadectwo bliźniemu, że chcemy mu pomóc, aby mógł stać się sobą i ofiarować to, co ma najlepszego, z korzyścią dla niego samego i dla dobra całej ludzkiej wspólnoty. Braterstwo wypiera przemoc, a służba pokusę panowania.
Wy, drodzy młodzi, nosicie w sobie niezwykły potencjał daru, miłości i solidarności. Chrystus pragnie rozbudzić w was tę ogromną zdolność do poświęceń, która przepełnia wasze serca. Wzywam was, byście przyszli zaczerpnąć ze źródła życia, którym jest Chrystus, byście każdego dnia odkrywali nowe sposoby służenia braciom w społeczeństwie, w którym winniście podjąć swoje obowiązki jako ludzie i jako wierzący. Ludzkość potrzebuje was w życiu społecznym, w sferze nauki i techniki. Starajcie się doskonalić nieustannie swoje umiejętności zawodowe, byście mogli wykonywać kompetentnie swoją pracę, ale zarazem nie zaniedbując pogłębiania wiary, która będzie dla was światłem we wszystkich decyzjach, jakie przyjdzie wam podjąć, w życiu osobistym i w pracy. Skoro pragniecie zyskać uznanie dla waszych umiejętności zawodowych, to czyż nie powinniście też pragnąć, by rozwijało się wasze życie duchowe, źródło wszelkiego ludzkiego dynamizmu?"

Jan Pawel II, Pole marsowe, Paryz, 21 sierpnia 1997

Manila 1995

X Światowy Dzień Młodzieży odbył się w Manili na Filipinach. Pierwszy raz w Azji. To rekordowe - jak do tej pory spotkanie młodych z Janem Pawłem II. W Manili zgromadzilo się cztery miliony młodych.

Tematem tego spotkania są słowa: "Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam"

„Fałszywi nauczyciele, często należący do intelektualnej elity świata nauki, kultury i środków przekazu, głoszą anty Ewangelię. Twierdzą, że nie ma już żadnych ideałów, i pogłębiają w ten sposób poważny kryzys moralny, nękający społeczeństwo, który sprawił, że dziś toleruje się, a nawet pochwala pewne formy postępowania, niegdyś potępiane przez sumienie i zdrowy rozsądek. Kiedy ich pytacie: „co mam czynić?”, ich jedynym pewnikiem jest to, że nie ma już żadnej ostatecznej prawdy, żadnej pewnej drogi. Chcieliby, abyście i wy stali się jak oni: wątpiący i cyniczni. Świadomie lub nie, bronią postawy życiowej pogrążającej miliony młodych ludzi w smutku i samotności, która odbiera im podstawy do nadziei i zdolność prawdziwej miłości.

Pytacie, jakie są moje oczekiwania wobec młodych ludzi. W książce Przekroczyć próg nadziei napisałem, że «istotny problem młodości jest bardzo głęboko personalistyczny. (...) Młodzi ludzie wiedzą (...), że ich życie ma sens, o ile staje się darem bezinteresownym dla drugich» (s. 102). Dlatego przed każdym z was staje pytanie: czy jesteś zdolny podzielić się samym sobą - swoim czasem, siłami, talentami - dla dobra innych? Czy potrafisz kochać? Jeśli tak, to Kościół i społeczeństwo mogą oczekiwać od ciebie wielkich rzeczy.”

Jan Paweł II, z rozważania podczas Czuwania Modlitewnego, Manila, 14 stycznia 1995



Największe dotychczas zgromadzenie wYD... 4 mln pielgrzymow

Denver 1993

VIII Światowy Dzień Młodzieży byl obchodzony w wymiarze międzynarodowym w Denver w USA. To w świecie trudny czas walki o poszanowanie godności osoby ludzkiej. To czas głośnego wołania Jana Pawła II o budowanie "cywilizacji miłości".

Papież zaprasza młodych, aby stali się pielgrzymami po drogach historii współczesnej, i aby w każdym człowieku odnaleźli miejsce obecności Boga.

(...)Stwórca powierzył nam świat jako dar i jako odpowiedzialność. Ten, który jest odwieczną Opatrznością, który prowadzi cały wszechświat ku ostatecznemu przeznaczeniu, uczynił nas na swój obraz i podobieństwo, abyśmy i my stali się «opatrznością» - mądrą i rozumną opatrznością, kierującą rozwojem człowieka i świata w harmonii z wolą Stwórcy, z myślą o dobru ludzkiej rodziny i o wypełnieniu transcendentnego powołania każdej ludzkiej istoty.

3. Mimo to miliony mężczyzn i kobiet żyje nie zdając sobie sprawy z tego, co czynią i co się z nimi dzieje. Wy, zgromadzeni dzisiejszego wieczoru w «Cherry Creek State Park» w Denver, jesteście przedstawicielami młodzieży świata i przynosicie tu wszystkie pytania, które młodzi końca XX w. muszą i mają prawo sobie postawić.
Naszym tematem jest życie, a życie to rzeczywistość pełna tajemnic. Ogromny postęp nauki i techniki pozwolił zgłębić tajniki życia biologicznego, wystarczy jednak przyjrzeć się choćby pobieżnie naszemu osobistemu doświadczeniu, by uświadomić sobie, że indywidualne i zbiorowe istnienie człowieka na naszej planecie ma jeszcze wiele innych wymiarów. Nasze niespokojne serce wychodzi w swoich poszukiwaniach poza ludzkie ograniczenia, wykorzystując zdolność myślenia i kochania: myślenia i Z kochania tego, co nieogarnione i nieskończone, najwyższej i absolutnej formy Bytu. Nasz wzrok wewnętrzny sięga aż po nieograniczony horyzont naszych nadziei i pragnień. Pośród wszystkich sprzeczności życia szukamy jego prawdziwego sensu. Zdumiewamy się i zapytujemy: dlaczego?

Dlaczego tu jestem?
Po co żyję?
Co powinienem czynić?

Wszyscy zadajemy sobie te pytania. Cała ludzkość odczuwa naglącą potrzebę nadania sensu i celu temu światu, który staje się coraz bardziej skomplikowany i w którym coraz trudniej jest być szczęśliwym.

Z rozważania Jana Pawla II podczas Czuwania Modlitewnego, 14 sierpnia 1993, Denver
caly tekst przemowienia Jana Pawla II

podczas wYD w Denver...
...i z Billem Clintonem, ówczesnym prezydentem USA

Częstochowa 1991

Papież przekazuje młodym zgromadzonym na Jasnej Górze w liczbie miliona sześciuset tysięcy orędzie Chrystusa, w którym nie ma miejsca na podziały. Wszyscy jesteśmy braćmi. Młodzi Wschodu i Zachodu. Runęły mury podziału. Można cieszyć się wspólnotą ducha i odkrywać prawdę, że wszyscy jesteśmy dziećmi Boga.

"Serce moje napełnia się radością, gdy widzę was razem, gdy widzę was razem, drodzy młodzi przyjaciele ze Wschodu i Zachodu, z Północy i Południa, gdy widzę was zjednoczonych wiarą w Chrystusa, który jest "wczoraj i dziś, ten sam także na wieki" (Hbr 13,8). Wy jesteście młodością Kościoła, który stoi wobec wezwania nowego milenium. Jesteście Kościołem jutra, Kościołem nadziei.

Drodzy przyjaciele, wiecie z doświadczenia, że upadek ideologii w krajach Europy Środkowej i Wschodniej pozostawił w wielu waszych kolegach i koleżankach uczucie głębokiej pustki, wrażenie, że zostali oszukani, a także zniechęcenie i lęk przed przyszłością. Również w krajach Europy Zachodniej wielu młodych ludzi zatraciło motywy, dla których warto żyć. Objawem tego głębokiego zagubienia jest zjawisko uciekania się do narkotyków. Brak zainteresowania polityką zdradza u wielu poczucie bezsilności w walce o dobro.
Do tych braci i sióstr jesteście posłani wy, jako zwiastunowie Dobrej Nowiny o zbawieniu. Spotykając Jezusa Chrystusa dzięki waszemu radosnemu świadectwu, spotykając Chrystusa i poznając nasze powołanie do godności synów Bożych, będą mogli odnajdywać sens życia. Cierpienie ich bowiem to pragnienie odkrycia znaczenia ludzkiego życia, a przecież Chrystus jest Prawdą, która człowieka wyzwala! Tych wszystkich, którzy są zawiedzeni ziemskimi zadaniami cywilizacji, zapraszajcie do współpracy w budowie "cywilizacji miłości". Wielkim programem tej cywilizacji jest nauka społeczna Kościoła, którą przypomniałem i potwierdziłem niedawno w encyklice Centesimus annus. Pracować wielkodusznie nad budową społeczeństwa odznaczającego się stałym poszukiwaniem sprawiedliwości, zgody, solidarności i pokoju, oto ideał, który odsłania każdemu bogactwa daru z samego siebie oraz służby. Ideał, jaki każdy w sobie nosi. We współpracy nad budowaniem braterstwa między ludźmi pośród narodów, w wielkodusznym niesieniu pomocy najuboższym, człowiek może odkryć piękno życia. Jesteście odpowiedzialni, drodzy przyjaciele, za to orędzie ewangeliczne, które prowadzi do życia wiecznego, a zarazem wskazuje bardziej godne człowieka bytowanie na ziemi.

Wiele z tego, co będzie jutro, zależy od zaangażowania się dziś dzisiejszego pokolenia chrześcijan. Zależy nade wszystko od waszego zaangażowania, dziewczęta i chłopcy, na których wnet spocznie odpowiedzialność za decyzje, od których zależeć będą nie tylko wasze losy, ale także losy wielu innych ludzi. Waszym posłannictwem jest zabezpieczenie w jutrzejszym świecie obecności takich wartości, jak pełna wolność religijna, poszanowanie osobowego wymiaru rozwoju, ochrona prawa człowieka do życia począwszy od momentu poczęcia aż do naturalnej śmierci, troska o rozwój i umocnienie rodziny, dowartościowanie kulturowych odrębności dla wzajemnego ubogacania się wszystkich ludzi, ochrona równowagi naturalnego środowiska, które coraz bardziej bywa zagrożone."

FragmentHomilii Jana Pawła II podczas mszy św. kończącej VI ŚDM w Częstochowie. 15 sierpnia 1991

Santiago de Compostela, 1989

1989 –rok ważnych przemian społecznych w Europie. Upadek wielkich ideologii, trudne poszukiwanie tożsamości, pogubienie się w prawdach najbardziej podstawowych. W sierpniu na zaproszenie Jana Pawła II przybywa do Santiago de Compostela w Hiszpanii czterysta tysięcy młodych. Tematem spotkania „Jam jest Drogą i Prawdą, i Życiem” (J 14, 6).

(...)Prawda i kłamstwo. Musimy wiedzieć, że nazbyt często kłamstwo jawi się jako prawda. Dlatego trzeba umieć odróżniać prawdę - Słowo, które przychodzi od Boga, od pokusy, która pochodzi od "ojca kłamstwa". Chcę tu mówić o grzechu, jakim jest negacja Boga, odrzucenie światła. Jak mówi Ewangelia św. Jana: "światłość prawdziwa" była na świecie - Słowo, przez które stał się świat, "lecz świat Go nie poznał" (por. J 1, 9-10).
"U korzenia ludzkiego grzechu leży więc kłamstwo jako radykalne odrzucenie prawdy, zawartej w Słowie Ojca, poprzez które wyraża się miłująca wszechmoc Stwórcy. Jest to wszechmoc i zarazem miłość «Boga Ojca, Stworzyciela nieba i ziemi«" (Dominum et Vivificantem, 33)
"Prawda zawarta w Słowie Ojca". To właśnie mówimy, gdy uznajemy Jezusa Chrystusa za prawdę. "Cóż to jest prawda?" - pytał Piłat. Jego tragedią było to, że miał daną bezpośrednio prawdę w osobie Jezusa Chrystusa i nie chciał jej uznać.
Droga młodzieży, ta tragedia nie może się powtórzyć w naszym życiu. Chrystus jest ośrodkiem wiary chrześcijańskiej: wiary, którą Kościół dziś głosi - jak czynił to zawsze - wszystkim ludziom: Bóg stał się człowiekiem . "Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas" (J 1, 14). Oczy wiary odnajdują w Jezusie Chrystusie to, czym może być człowiek i jakim chce widzieć go Bóg. Zarazem Jezus objawia nam miłość Ojca.
Jak napisałem w orędziu na dzisiejszy Międzynarodowy Dzień Młodzieży, prawda jest najgłębszą potrzebą ludzkiego ducha. Musicie pragnąć prawdy o Bogu, o człowieku, o życiu i o świecie.
Ale prawda to Jezus Chrystus. Miłujcie prawdę! Żyjcie w prawdzie! Nieście prawdę światu! Bądźcie świadkami prawdy! Jezus jest prawdą, która zbawia; jest pełnią prawdy, do której doprowadzi nas Duch Prawdy (por. J 16, 13).
Droga młodzieży: nie ustawajmy w poszukiwaniu prawdy o Chrystusie, o jego Kościele. Ale zachowajmy konsekwencję: kochajmy prawdę, żyjmy w prawdzie, głośmy prawdę. (...)
Jan Paweł II. Z rozważania podczas Czuwania Modlitewnego, Santiago de Compostela, 19 sierpnia 1989

Buenos Aires 1987

logo II WYD
II Światowy Dzień Młodzieży odbył się w wymiarze międzynarodowym w Buenos Aires w Argentynie.
Temat: "Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam" (1J 4, 16)

Dziewięćset tysięcy młodych przyjechalo pytać i szukać nadziei w świecie tak podzielonym na olbrzymie obszary nędzy i bogactwa. Właśnie tam ten kontrast bylo widać najbardziej.

Poczas wieczoru czuwania papież Jan Pawel II mowil:

(...)Wiecie, jak bardzo leży mi na sercu sprawa pokoju na świecie. Nie jeden już raz rozważałem wraz z wami ewangeliczną drogę pokoju. Wiecie, że pokój jest darem Bożym - wszak to Jezus Chrystus jest "naszym pokojem" - a my winniśmy prosić o ten dar. Winniśmy także sami budować pokój wśród wszystkich ludzi. To zadanie wymaga od każdego z nas głębokiego wewnętrznego nawrócenia.
Dlatego też pragnę, drodzy młodzi przyjaciele, byście dziś z nowymi siłami i nowym zapałem "czynili pokój" na drodze sprawiedliwości, wolności i miłości. Zbliżamy się do trzeciego tysiąclecia: to wy już niedługo staniecie się twórcami nowych społeczeństw, to wy zadecydujecie o obrazie tego świata. Ale zgoda społeczna nie jest czymś, co można "szybko załatwić", zaimprowizować naprędce, czy też narzucić z zewnątrz: rodzi się ona ze sprawiedliwego, wolnego, braterskiego serca, w którym żyje pokój płynący z miłości. Już od tej chwili, połączcie się ze wszystkimi ludźmi, ze wszystkimi twórcami pokoju; zjednoczcie wasze serca i wasze wysiłki we wspólnym budowaniu pokoju. Tylko doświadczając miłości Boga i starając się realizować ewangeliczne braterstwo, będziecie mogli być prawdziwymi i szczęśliwymi architektami cywilizacji miłości.

(...)Wielu z was stawia sobie jednak pytanie: Czego Jezus chce ode mnie? Do czego mnie wzywa? Co dla mnie oznacza Jego wezwanie?
Ogromna większość z was widzi możliwość samorealizacji w ludzkiej miłości i założeniu rodziny. Dlatego też, w imię Chrystusa, pragnę zadać wam pytanie: Czy jesteście gotowi pójść przez sakrament małżeństwa za wezwaniem Chrystusa, by powoływać nowe życie i kształtować nowych pielgrzymów do niebieskiej ojczyzny?
W historii zbawienia chrześcijańskie małżeństwo jest tajemnicą wiary. Rodzina jest tajemnicą miłości, jest ona bowiem bezpośrednim współdziałaniem z Bogiem w dziele stworzenia. Drodzy młodzi przyjaciele, ogromna część naszego społeczeństwa nie przyjmuje nauczania Chrystusa i w konsekwencji podąża drogami, które wiodą do hedonizmu, rozwodów, przerywania ciąży, kontroli urodzeń za pomocą antykoncepcji. Takie rozumienie życia zaprzecza prawu Bożemu i nauczaniu Kościoła. Iść wiernie za Chrystusem, to znaczy realizować w praktyce orędzie Ewangelii, to zaś pociąga za sobą między innymi zachowanie czystości, ochronę życia, uznanie nierozerwalności małżeństwa, które jako coś więcej niż tylko zwykły kontrakt, nie może być arbitralnie unieważniane.
Żyjąc w atmosferze permisywizmu współczesnego świata, który neguje lub pomniejsza wartość chrześcijańskich zasad, jakże łatwo można ulec pokusom, przesiąknąć chorą mentalnością i poddać się chwilowym pożądaniom. Pamiętajcie jednak, że ten, kto tak postępuje, nie idzie drogą wskazaną przez Chrystusa i Go nie kocha. Kochać to znaczy iść razem w tym samym kierunku, ku Bogu, który jest początkiem miłości. W tej chrześcijańskiej perspektywie miłość jest silniejsza niż śmierć, bo sposobi nas do przyjęcia życia, każe nam go strzec i bronić - od poczęcia w łonie matki aż do śmierci. Dlatego ponownie was pytam: Czy jesteście gotowi strzec życia ludzkiego z najwyższą troską, we wszystkich okolicznościach, nawet najtrudniejszych? Czy jesteście gotowi, wy, jako młodzi chrześcijanie, żyć miłością i bronić jej poprzez nierozerwalne małżeństwo, dbać o trwałość rodziny, która sprzyja harmonijnemu wychowywaniu dzieci pod osłoną wzajemnie się dopełniającej miłości ojcowskiej i macierzyńskiej?
Oto chrześcijańskie świadectwo, którego świat oczekuje od większości z was, młodzi przyjaciele.(...)

Jan Pawel II. Z rozważania podczas Czuwania Modlitewnego, Buenos Aires, 11 kwietnia 1987

Rzym 1985: Abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was (1P 3, 15)

logo WYD Rzym 1985

Slowa Listu Apostolskiego Jana Pawla II z 31 marca 1985 roku. List ten uważany jest jako pierwsze orędzie na Światowe Dni Mlodzieży

(...)Rok 1985 został ogłoszony przez Organizację Narodów Zjednoczonych "Międzynarodowym Rokiem Młodzieży", co posiada wieloraką wymowę, przede wszystkim dla Was samych, a także dla wszystkich pokoleń, dla poszczególnych osób, wspólnot i całych społeczeństw. Posiada to również szczególną wymowę dla Kościoła, jako stróża podstawowych prawd i wartości, a zarazem sługi tych odwiecznych przeznaczeń, jakie człowiek i wielka ludzka rodzina ma w Bogu samym.

Skoro człowiek jest podstawową i zarazem codzienną drogą Kościoła , zatem pozostaje sprawą zrozumiałą, iż Kościół przywiązuje szczególną uwagę do okresu młodości jako kluczowego etapu życia każdego człowieka. Wy, Młodzi, jesteście właśnie tą młodością: młodością narodów i społeczeństw, młodością każdej rodziny i całej ludzkości - również młodością Kościoła. Wszyscy patrzymy w Waszym kierunku, gdyż wszyscy przez Was stale niejako na nowo stajemy się młodzi. Tak więc Wasza młodość nie jest tylko Waszą własnością osobistą czy pokoleniową - należy ona do całokształtu tej drogi, jaką przebywa każdy człowiek w swym życiowym itinerarium, a zarazem jest jakimś szczególnym dobrem wszystkich. Jest dobrem samego człowieczeństwa.

W Was jest nadzieja, ponieważ Wy należycie do przyszłości, a zarazem przyszłość do Was należy. Nadzieja zaś jest zawsze związana z przyszłością, jest oczekiwaniem "dóbr przyszłych". Jako cnota "chrześcijańska" jest ona związana z oczekiwaniem tych dóbr wiecznych, które Bóg przyobiecał człowiekowi w Jezusie Chrystusie. Równocześnie zaś ta nadzieja jako cnota "chrześcijańska" i "ludzka" zarazem, jest oczekiwaniem dóbr, które człowiek wypracuje, korzystając z talentów danych mu przez Opatrzność.

W tym znaczeniu - do Was Młodych, należy przyszłość, tak jak należała ona niegdyś do pokolenia dorosłych - a z kolei wraz z nimi stała się teraźniejszością. Za tę teraźniejszość, za jej wieloraki kształt i profil, dorośli przede wszystkim są odpowiedzialni. Do Was należy odpowiedzialność za to, co kiedyś stanie się teraźniejszością wraz z Wami, a obecnie jest jeszcze przyszłością.

Kiedy mówimy: do Was należy przyszłość, myślimy w kategoriach ludzkiego przemijania, które jest zawsze przemijaniem ku przyszłości. Kiedy mówimy: od Was zależy przyszłość, myślimy w kategoriach etycznych, wedle wymogów odpowiedzialności moralnej, która każe nam przypisywać człowiekowi jako osobie - oraz wspólnotom i społeczeństwom złożonym z osób - podstawową wartość ludzkich czynów, zamierzeń, inicjatyw i intencji.

Ten wymiar jest także właściwym wymiarem chrześcijańskiej i ludzkiej nadziei. I w tym właśnie wymiarze, pierwszym i zasadniczym życzeniem, jakie składa Wam, Młodym, Kościół moimi ustami w tym Roku poświęconym Młodzieży, jest: "abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was".(...)

Fragment Listu Apostolskiego Ojca Świętego Jana Pawła II do młodych całego świata z okazji Międzynarodowego Roku Młodzieży

Rzym, Niedziela Palmowa, 31 marca 1985

caly List Jana Pawla II

Kolonia 2005

Ołtarz podczas finałowej mszy WYD w Kolonii w sierpniu 2005 roku

Rozpoczely sie prace konstrukcyjne na hipodromie Randwick, gdzie będzie 20 lipca finałowe spotkanie z papieżem i msza XXIII WYD. Na razie nie wiadomo jak będzie wygladal ołtarz - czy podobny do tego w Kolonii trzy lata temu? Organizatorzy poinformowali jedynie o zbudowaniu dotychczas 1500 z 4000 planowanych toalet dla pielgrzymów, którzy przybędą na Randwick.Ponadto będzie zainstalowanych 35 wielkich ekranow telewizyjnych oraz 60 wież z reflektorami. Z soboty na niedzielę 20 lipca teren hipodromu Randwick zamieni się w 300 000 miasteczko namiotowe. Mlodziez tradycyjnie będzie spala na miejscu wieczornego czuwania aby rano uczestniczyć w niedzielnej i finałowej mszy sw z papieżem. Tym razem nocleg bedzie w namiotach, bowiem w Australii lipiec to srodek zimy.

Tablica na Krzyżu WYD

Rok 1984 - Rok Święty. Kościół przeżywa Nadzwyczajny Jubileusz Odkupienia. Papież Jan Paweł II wyraża pragnienie, aby w pobliżu dużego ołtarza w Bazylice św. Piotra został umieszczony krzyż - symbol wiary, by wszyscy mogli go z łatwością dostrzec. Umieszczono zatem wielki prosty, drewniany krzyż, wysoki na 3,8 metra.
Na zakończenie Roku Świętego, po zamknięciu Drzwi Świętych, Papież powierzył ten krzyż młodzieży całego świata, reprezentowanej przez młodych z Międzynarodowego Centrum Młodzieży San Lorenzo w Rzymie. Przy tej okazji Papież wygłosił slowa: Droga młodzieży, na zakończenie Roku Świętego powierzam wam znak tego Roku Jubileuszowego: Krzyż Chrystusa! Nieście go na cały świat jako znak miłości Pana Jezusa do ludzkości i głoście wszystkim, że tylko w Chrystusie umarłym i zmartwychwstałym jest zbawienie i odkupienie. (Rzym, 22 kwietnia 1984).
Młodzi podjęli prośbę Ojca Świętego i zanieśli krzyż do Centrum San Lorenzo, które od tej pory stało się dla niego miejscem przebywania w tych chwilach, kiedy nie odbywa on swojej pielgrzymki po świecie.

Podarowany młodzieży prosty, drewniany Krzyż na zakończenie Nadzwyczajnego Jubileuszu Odkupienia stał się od 22 kwietnia 1984 roku "żywą ikoną Kościoła pielgrzymującego po drogach świata".Dotykaly go już miliony ludzi na wszystkich kontynentach.

Na Krzyżu zostala zamontowana tablica z wyrytymi w czterech językach slowmami Jana Pawla II.