Sydney: Bishop's reflections on WYD SYD 08

Bp.Julian Porteous - Sydney Achidiocese. fot.K.Bajkowski


As the last pilgrims leave Australia we can ask ourselves the question: What happened over the week or so of this most extraordinary event, World Youth Day 2008?
I am sure we all have many stories and experiences.
For everyone I believe it is true that it exceeded expectations and it has had a remarkable effect on the city of Sydney and on Australia.
It has been a time of great grace not only for the Catholic Church, but for the nation.
I would like to offer some of my own reflections.

1. A Church that is young and vibrant

For many in Australia there is a perception that the Church has become old and tired.
Many secularists have been becoming increasingly confident that the Church will soon crumble into irrelevance. They have been secretly enjoying the polls showing declining attendance at Mass and the shortage of vocations. They have been exploiting things like incidents of sexual abuse by the clergy. They believe that the Church will roll into history and there will be a new enlightened Age of Reason. The secularists believe that we are in a post Christian era, and the Church has no future.
But WYD was a shock! They witnessed a Church young and vital, able to engage with youth. A Church which has a future!
Even within the Church there is a generation of Catholics who have weathered the period since the Second Vatican Council but have lost confidence in the Church. They want the Church to become, to their way of thinking, relevant to the times and change what they see as its “outdated” positions especially on sexual ethics.

But for these critics of the Church the WYD pilgrims have surprised them. They have none of their jaundiced attitudes. These young pilgrims love the Church. They believe in the Church. They look to the Church confident in its teaching. They trust the teaching of the Church and especially that of the Holy Father.

Another group believes the only mission for the Church is to be radically committed to social justice and ecology. For them the Church is about social change. It is about making a difference to the social, political and ecological environment. For them the Church has a temporal project.

While the Church should contribute to the temporal wellbeing of people, this is not its primary mission. Its mission is centred on love and not only justice, as Pope Benedict explained in his great encyclical, Deus Caritas Est. The Church’s mission of love can only come from engagement with the God “who is love”.

The young pilgrims witnessed to a great hope for the future of the Church. They are not bogged down with foreboding. They have a joy in being Catholic and wish to live their faith. They do not carry baggage of criticism and negativity towards the Church. They have confidence in the Church. They are unabashed in their identity as Catholics.

This was a refreshing breeze that blew through the city as the pilgrims walked and sang, draped in their flags and multi coloured jackets, happily declaring their faith with an uncomplicated freedom.



2. Joy
What has astounded the city of Sydney has been the effusion of joy over the WYD period. I have heard taxi drivers, waiters in restaurants, ordinary people on the streets, say that they wish it could continue to be like this all the time. They were amazed at the spirit in the pilgrims.

The great witness of the WYD to the city of Sydney was the joy in the hearts of the young people. What amazed people was that they did not need alcohol or drugs to manufacture this joy. It was genuine and flowed from hearts full of faith.

This joy challenged people to look at what Christian faith has to offer. It was perhaps the strongest witness of all to the truth of the Christian message. People could see that it was not manufactured in any way, not put on. It was simple, humble and absolutely real.

It was infectious. Police loved being with the young people. Bus drivers joined in the singing. Train carriages were caught up with the spirit.

It washed over the city. Many people were deeply touched by this unaffected happiness.

Joy is an authentic sign of the Kingdom of God. It is one of the fruits of the Spirit listed by St Paul in his Letter to the Galatians. The WYD in Sydney was a little taste of heaven where love rules!


3. Truth
I was involved in a television program being beamed live to Italy and the presenter asked a group of young people what inspired them about the WYD and one young man said that it was the words of the Pope. He said he was touched by what the Pope had to say. The presenter then commented that some journalists were saying that the message of the Pope was too complex and that it was hard to understand. The young man commented that he had no problem understanding the Pope.

This revealed something significant: the young people are attuned to the message of the Pope. They look to him. They trust him. They know that he speaks the truth. It is testimony to their faith. They are open and able to receive things of the spirit.

Pope Benedict gave some profound reflections on the significance of faith and the role of the Holy Spirit today. Young people want something solid. They are not interested in shallow and superficial messages. The young pilgrims came looking to be spiritually fed and they were not disappointed.

One of the comments made by many of the bishops was that the highlight of the WYD for them was the catechesis. It was certainly for me. The young people were open and responsive. Their questions revealed a genuine searching. The bishops gave a solid catechesis, a teaching on themes given to them by the Pontifical Council for the Laity – the role of the Holy Spirit in the life of the individual believer, the Holy Spirit as the soul of the Church, the Holy Spirit as the agent for mission.

The young people were attentive. They asked good and searching questions. They had a thirst for the truth. They understand what Pope Benedict is saying - relativism is not the answer, we must devote ourselves to finding the truth.



4. Reverence
There was a profound moment during the Vigil at Randwick which many have commented upon. It was the moment when the Blessed Sacrament was brought out onto the altar for adoration. A silence fell over the crowd. This crowd that had been singing and dancing, this crowd that had been full of youthful exuberance, suddenly went profoundly quiet.

There were two other moments of profound silence: one was at the final scenes of the Stations of the Cross and the other was after Holy Communion at the final Mass.

The young people attending this WYD had a keen sense of what is sacred. They have a reverence for the things of God. They can sing and dance, but more than that they can enter into deep prayer.

I am told that people could not get into the tents for adoration during the vigil as they were full. One man said he came back to the tent at 4am and there were still many young people in prayer, but there was enough space for him to get in to pray. Some young people were in deep prayer before the Blessed Sacrament for long periods of time. These pilgrims have discovered silent interior prayer.

Some priests were saying to me that you cannot understand the WYD until you hear confessions. There were 1000 priests hearing confessions. Priests told me that they went for hours on end hearing confessions. Many told me of some of the most wonderful moments of their priesthood were experienced at this WYD. This is one of the great graces of the WYD. The confession is the moment of personal conversion. Many young pilgrims will leave Sydney being in a new place with God.


5. Evangelisation
Pope John Paul, the father of WYD, spoke on a number of occasions in the latter years of his pontificate of a belief that the Church would enter into a new springtime in the early years of the third millennium. I believe this WYD witnesses to a new era for the Church.

There clearly is a growing tide of young Catholics who have discovered the Lord in his Church. In one way or another they have met Jesus Christ and now live in him. They have met him in one way or another through his Church, through the ministry of the Church.

They are unashamedly, indeed, passionately Catholic. They want to live their faith in and through the Church. They are proud of their Catholic faith.

They want to proclaim their faith. They do not want to hide it under a bushel. They want to declare their faith before the world.

We see these young pilgrims signing up to Catholic organisations and wanting to contribute to causes for the faith.

Here are signs of a new era of evangelisation.



The way ahead

This WYD has been an extraordinary grace for the Church here in Australia. It has provided a wonderful opportunity for us. There are now tens of thousands of young Australian Catholics wanting to be involved with their faith.

It is as though the WYD ploughed the hardened soil of the hearts of many Australians. Where in the past the efforts of the Church to engage with young people proved difficult, now one senses there is a new possibility. Many thousands of young Catholics now want to participate in the Church.

Seeds have been planted. They need to be nurtured towards the harvest.

It is a great challenge for us to meet the needs of the young people returning from WYD: to gather them together, to provide them with formation, to guide them and help them grow in their faith.

For this task we need to mobilise what resources we have. We, as a Church, now need to devote our efforts to helping the grace of WYD resting in the hearts of so many young people to be nurtured.

Bishop JULIAN PORTEOUS
fot. K.Bajkowski

WYD SYD 08 - dzień po dniu. Wspomnienia i refleksje. Część 1

Z ulic Sydney poznikały tlumy młodych ludzi z pomarańczowo- żółtymi plecakami i wielokolorowymi flagami 170 państw. Równie wielobarwne 33 figury Jezusa zniknęły z parków - sprzedano je na aukcji. Księża nie bojący się chodzic w habitach po centrum sydnejskiego CBD wyjechali a ci miejscowi pochowali swe duchowne szaty do szaf. Ucichła muzyka pieśni religijnych w dziesiątkach językach, radość, śmiech i entuzjazm do późnych godzin nocnych porównywalne chyba z atmosferą latyno-amerykańskich, hiszpańskich czy włoskich miast. Zniknął perfekcyjny rozkład jazdy transportu publicznego; pociągi znów jeżdżą ospale...

Dwa tygodnie po zakończeniu XXIII Światowych Dni Młodzieży w Sydney – największego międzynarodowego festiwalu w historii Australii i spotkaniu z papieżem Benedyktem XVI, ten niezapomniany czas - dzień po dniu - wspominają i swymi refleksjami dzielą się młodzi Polacy zarówno z Polski jak i z Sydney. Slideshow:

Okaleczona Droga Krzyżowa

Transmitowana na cały świat Droga Krzyżowa podczas Światowych Dni Młodzieży w Sydney będzie miała tylko osiem stacji. Dlaczego? By zminimalizować ryzyko wzmocnienia antysemickich resentymentów. Przyznaję, tym razem opadły mi ręce.
Nie mam oczywiście nic przeciwko temu, by nabożeństwo, w którym rozważa się Mękę Pańską miało 8 czy 18 stacji. Przyjęta dziś powszechnie liczba 14 stacji Drogi Krzyżowej to owoc długiego procesu rozwoju tego nabożeństwa, ale przecież nie jedynie słuszna możliwość. Znalazłyby się też inne szczegóły męki Zbawiciela, które można by rozważać – np. drwiny wobec Jezusa, nawrócenie łotra, czy testament z krzyża. Martwi mnie powód, dla którego zdecydowano się ograniczyć liczbę stacji. Uważam, że to dmuchanie na zimne.

Męka Pańska została w Ewangeliach opisana w ten sposób, że winnymi śmierci Jezusa są zarówno Żydzi, jak i Rzymianie; spadkobiercy obietnicy danej przez jedynego prawdziwego Boga Abrahamowi oraz poganie, skazani na szukanie Go po omacku. Pokazuje to, że wszyscy, bez wyjątku, ponoszą winę za śmierć Jezusa. Tyle że jedni działali w zaślepieniu niechęci wobec Jezusa, drudzy kierując się małodusznością. Kiedy z historii męki Jezusa wyrzuca się Żydów, nie tylko fałszuje się prawdę, ale tworzy też teologiczny potworek.

Kościół to Izrael, który uwierzył, że Jezus jest Chrystusem, czyli oczekiwanym Mesjaszem; to Izrael, który w krwi Chrystusa zawarł z Bogiem zapowiadane przez proroków nowe i wieczne przymierze. Zbawcze orędzie Jezusa było skierowane w pierwszym rzędzie do Żydów. Kiedy jednak lud wybrany Go nie przyjął, do Kościoła przyszli poganie, których Ozeasz pięknie nazywał „nie ludem”. Myśli te legły u podstaw teologii tak wielkich nowotestamentalnych dzieł, jak Dzieje Apostolskie czy List do Rzymian. Pomijanie prawdy o tym, że Jezus „przyszedł do swojej własności, a swoi go nie przyjęli” czyni z Niego tylko założyciela nowej religii, a nie, jak jest w istocie, tego, który wypełnił Stary Testament…

Usunięcie z męki Jezusa wszystkiego, co w negatywnym świetle przedstawia rolę Żydów to w gruncie rzeczy pomniejszenie ich roli w historii zbawienia. Przecież my, nieżydzi, wszystko temu narodowi zawdzięczamy. To temu narodowi zostały przekazane Boże obietnice. To przez ten naród otrzymują błogosławieństwo wszystkie ludy ziemi - jak obiecał Bóg Abrahamowi. Nawet jeśli odrzucenie Jezusa była winą Izraela, to przecież dla całego świata stałą się to winą błogosławioną. Dzięki temu każdy z nas w pewnym sensie jest Żydem, jest potomkiem Abrahama. Paradoksalnie, pomniejszanie roli Izraela w śmierci Jezusa to marginalizowanie znaczenia tego narodu. Nie ma bowiem żadnego powodu, by traktować go inaczej, z większą atencją, niż Persów, Arabów Ormian czy Greków. To w gruncie rzeczy niedźwiedzia przysługa wobec tego wyjątkowego narodu.

Mam wrażenie, że w protestach niektórych środowisk żydowskich przeciwko wymowie katolickiej Drogi Krzyżowej czy liturgii nie chodzi o możliwość wzbudzenia antysemityzmu. Dla tej sprawy dużo więcej złego robią relacje z tego, co dzieje się dziś w Izraelu. Przecież kilkumetrowy, betonowy mur, którym zamyka się Palestyńczyków na ich ziemiach, na pewno robi na współczesnych znacznie gorsze wrażenie, niż historia sprzed dwóch tysięcy lat. Chodzi raczej o dalszy ciąg sporu Izraela z Jezusem i pierwszymi, którzy Mu uwierzyli; o to, czy Mistrz z Nazaretu był obiecanym Mesjaszem, czy też nie. Dla tych, którzy go odrzucili, wygodniej jest pozbawić Go żydowskich korzeni. Nie trzeba sobie wtedy zaprzątać głowy szukaniem odpowiedzi na pytanie, czy spełnił zapowiedzi proroków, czy nie. Staje się człowiekiem znikąd. A takim zwodzicielem nie trzeba się przejmować…

Andrzej Macura
wiara.pl

Dar Polonii australijskiej dla 10-ciu polskich pielgrzymów

Losowanie w domu parafialnym przy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Keysborough w obecności opiekuna Ogniwa Miłosierdzia - ks. Grzegorza Gawła, skarbnika - Danuty Lipskiej i Ryszarda Hodowanego


Już tylko kilka tygodni dzieli nas od przyjazdu Ojca św. i młodych z całego świata na Światowe Dni Młodzieży. Będzie to olbrzymie wydarzenie w histori Australii, do którego przygotowania trwały prawie trzy lata. Wszyscy mamy możliwość już teraz przyjrzeć się z bliska i zasmakować atmosfery tego wydarzenia podczas procesji Krzyża i Ikony Matki Bożej po całej Australii.
Jesteśmy w wyjątkowym czasie dla całej Australii i Oceanii, szczególnie młodzi, gdyż te z mocą i siłą rozwijające się wydarzenia dla nich są przeznaczone. I tak Polonia australijska poprzez akcję "Ogniwa Miłosierdzia" powstałego przy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Keysborough/Melbourne ma swój wkład, fundując dziesięciu młodym Polakom uczestnictwo w ŚDM. Z pewnością ten akt miłosierdzia można nazwać darem Polonii australijskiej dla młodych Polaków którzy u progu wejscia w życie dorosłe pogłębiając wiarą w Chrystusa, kształtują swoje sumienie i swój charakter. Jest też skromnym darem poprzez młodych z Lwowa i Kazachstanu odradzającemu się tam po strasznym totalitaryźmie Kościolowi Katolickiemu, jak i znakiem naszej więzi z rodakami którzy tam pozostali doświadczając dramatycznych losów. Można powiedzieć iż tym samym wybudowaliśmy żywy pomnik dla twórcy ŚDM, że jest to pomnik z żywych serc Polaków w Australii dla naszego umiłowanego Jana Pawła II.

W dynamice ŚDM dokonują się niezwykłe sprawy pomiędzy Bogiem a człowiekiem i każdy młody jest wezwany aby odkryć i odnowić wielkie momenty na drodze wiary i później dzielić się nią we własnej wspólnocie rodzinnej, parafialnej i społecznej. Nikt nie da lepszego świadectwa o Chrystusie młodemu człowiekowi, jak drugi młody który doświadczył daru spotkania innych młodych, czerpania z ich entuzjazmu i specyfiki wymiany darów duchowych między młodymi całego świata, oraz wspólnotami przyjmującymi młodych, która świadczy i niesie Chrystusa całemu światu. Przyłączmy się również w tych dniach do modlitw młodych aby już wkrótce do wielkiego grona osób wyniesionych do chwały ołtarza, włączony został sam twórca ŚDM Jan Paweł II.

Jako założyciel Ogniwa Miłosierdzia pragnę bardzo podziękować wszystkim darczyńcom za wsparcie tej akcji, którą zawiązując nigdy nie spodziewałem się że będziemy mogli obdarzyć radością aż tylu młodych. Za włączenie się w ten akt dobroci bardzo dziękuję Polakom zjednoczonym w bardzo licznych organizacjach polonijnych, osobom indywidualnym oraz firmom. Dziękuje również za liczne moralne wsparcie i skierowane dobre słowa pod adresem naszej akcji. Z końcem maja zamykamy naszą akcję którą do tej pory wsparło 104 darczyńców.

W przyszłym miesiącu skarbnik Ogniwa Miłosierdzia, Danuta Lipska poda listę wszystkich darczyńców oraz szczegółowe finansowe rozliczenie.

Poniżej załączamy wypowiedzi dziesięciu młodych którzy przedstawiając się, sami dziękują za ten dar a ich wypowiedzi umacniaja nas wszystkich w czynie, czynionym dla Chwały Boga i pożytku bliźniego.
(...)
Za życzliwość, za żaangażowanie się w to dzieło, za wszelkie z serca czynione dobro, które młodym wytacza możliwość przeżycia wspaniałych chwil z spotkania z Ojcem św. serdeczne Bóg zapłać.

Organizator Ogniwa Miłosierdzia - Ryszard Hodowany

10-ciu mlodych przyleci na WYD dzięki akcji Ogniwa Milosierdzia

Polonia australijska poprzez akcję "Ogniwa Miłosierdzia" powstałego przy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Keysborough/Melbourne, ufundowla dziesięciu młodym Polakom uczestnictwo w Światowych Dniach Mlodzieży w Sydney. Oto wypowiedzi szczesliwców, których nazwiaska zostaly wylosowane:


Iga Dzieleicńska - Grodzisk Mazowiecki.Mam 20 lat i jestem studentką fizjoterapii i pedagogiki. Uwielbiam pracować z ludźmi, rozmawiać z nimi, widzieć ich radość, uśmiech, dlatego też zdecydowałam się na przyszłą pracę w zawodzie rehabilitanta. To wspaniałe uczucie widzieć jak dzięki twojej pracy Ktoś staje się z dnia na dzień bardziej sprawny,a co się z tym wiąże bardziej uśmiechnięty i radosny. Bardzo lubię dzieci i pracę z Nimi dlatego co roku w wakacje wyjeżdżam do pracy na kolonie i opiekuję się tymi najmłodszymi. Kocham w dzieciach ich szczerość i radość, każdy dzień z Nimi to niezapomniane chwile. W wolnym czasie czytam książki, tańczę, pływam i jeżdżę na rowerze.
ŚDM to wydarzenie o którym bardzo marzyłam, jak dostałam wiadomość o wygranej nie mogłam w to uwierzyć, zawołałam moją mamę i poprosiłam ją, żeby przeczytała jeszcze raz, myślałam, że coś źle zrozumiałam i że to nie jest możliwe. Mama jednak potwierdziła wygraną i razem płakałyśmy ze szczęścia :) Ogromnie cieszy mnie fakt, że dzięki temu wyjazdowi poznam wielu wspaniałych ludzi z całego Świata, którzy zgromadzą się tam we wspólnym celu, którym jest modlitwa i bycie bliżej Boga, dla których tak jak i dla mnie drogowskazem życia jest Pan Bóg. Już teraz wiem, że będzie to wyjazd który na całe życie zostanie w moim sercu, a czas spędzony na modlitwie umocni moją Wiarę.
Chciałabym podziękować wspaniałym osobom, dzięki którym mój wyjazd na ŚDM stanie się rzeczywistością. To ogromna radość wiedzieć, że jest Ktoś kto chce pomóc. Mam nadzieję i wierzę w to, że Pan Bóg im to wynagrodzi.
Bóg Zapłać

----------------------------


Tak bardzo bardzo się cieszę!!!!
Nazywam się Ula Fronczek, mam 20 lat, jestem studentka II roku pedagogiki na Politechnice Radomskiej.Mieszkam w niewielkiej miejscowości i nigdy nie sądziłam ze spotka mnie takie szczęście...a to wszystko dzięki super koleżance która zapisała mnie a potem zostałam wylosowana z tak wielu osób, aż trudno uwierzyć. Gdy dowiedziałam się byłam w szoku i dość długo nie docierało to do mnie...ale jednak niemożliwe stało sie możliwym. Już od dawna słyszałam o ŚDM, jednak nigdy nie przypuszczałam że kiedykolwiek będę mogła w nich uczestniczyć. Dla mnie te dni to bardzo magiczne chwile na które przybywają młodzi ludzie z całego świata. Którzy poprzez wspólną modlitwę,czuwanie i spotkanie z Ojcem Św. pragną pogłębić swoją wiarę i zmienić swoje życie. Cieszę się że i ja będę mogła tego doświadczyć, dzięki tak szczytnej akcji i wspaniałym ludziom którzy uczynili tak dużo dobra. Ten czas z pewnością pozytywnie wpłynie na moje życie i pomoże dążyć do tego co jest jego celem. Z pewnością będą to wyjątkowe chwile które pozwolą mi na pogłębienie relacji z Bogiem i innymi ludżmi, których nie zapomni się do końca życia. Dziękuję tym wszystkim, którzy się do tego przyczynili
Szczęść Boże i Bóg zapłać.

--------------------------------


Karolina Dawid, mam 19 lat i mieszkam w Lublinie. W tym roku zaczynam studia na pedagogice a w przyszłym, jak Bóg pozwoli, chciałabym jeszcze zacząć psychologię. Jestem wolontariuszką w Dziecięcym Szpitalu Klinicznym w Lublinie. Podobnie jak wszystkich, moim marzeniem był wyjazd do Sydney na ŚDM. Jednak wiem, że gdyby nie ogromna, dobrowolna pomoc ludzi, nigdy by mi się to nie udało. Bóg zapłać, że są jeszcze tacy ludzie, którzy są skłonni dzielić się swoim bogactwem po to, by umożliwić młodym ludziom spełnienie ich marzeń! Mam nadzieję że Bóg wynagrodzi takim osobom stokrotnie!:) Kiedy dostałam w niedziele telefon, że zostałam wylosowana doznałam szoku. Z początku myślałam, że to żart. Po chwili jednak zrozumiałam że jednak nie. Po rozmowie, kiedy dotarło do mnie co się stało zaczęłam krzyczeć z radości a potem płakać. Kiedy powiedziałam mojej mamie widziałam w jej oczach łzy. Przytuliła mnie i obydwie płakałyśmy ze szczęścia. Kiedy tak siedziałyśmy mama powiedziała nagle: Widzisz Bóg cię na prawdę kocha i pamięta o tobie; To był na prawdę cud! Mam nadzieję, że ten wyjazd umocni mnie w wierze, pozwoli jeszcze ściślej złączyć się z Jezusem. Cieszę się też, że będę mogła poznać ludzi z całego świata i odwiedzić egzotyczne zakątki Australii.
Dziękuję ludziom i Bogu za cud wyjazdu.
Z Panem Bogiem!

-------------------------------

Nazywam się Rafał Sowiński. Mieszkam w Olsztynie i mam 23 lata. Jestem studentem IV roku Teologii na Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Obecnie rozpocząłem naukę na drugim kierunku „Nauka o Rodzinie i Małżeństwie” na wydziale Teologii UWM. Jestem z zamiłowania duszą artystyczną i słucham muzyki klasycznej. Lubię rysować, malować, pisać wiersze i rozważania filozoficzno-teologiczne, kiedy znajduje czas wolny. W przyszłości chciałbym opublikować swoją twórczość, a także pomagać ludziom w procesie leczenia patologii społecznej. Uczę się także języków obcych. Lubię podróżować i formować się duchowo. Przynależę do wspólnty odnowy w Duchu Świętym „Kanaan” przy parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Olsztynie oraz do Apostolstwa Bożego Miłosierdzia „Faustinum” w Krakowie. Myślę, że ten wyjazd w dużej mierze był znakiem od Miłosierdzia Bożego. Bardzo się cieszę z możliwości uczestniczenia w Światowych Dniach Młodych w Sydney w 2008 roku. Kiedy się dowiedziałem o wyjeździe byłem przerażony, później przerażenia zamieniło się w ogromną radość. Bardzo chcę spotkać się ze świadkami Jezusa oraz z papieżem Benedyktem XVI, aby umocnić się w duchowej podróży i działać za przyczyną Ducha Świętego. Chciałbym poznać Sydney i okolice, a także nawiązać nowe kontakty. Pozdrawiam wszystkich i dziękuję za daną mi szansę. Z panem Bogiem.

----------------------------


Przemyk Zimniak, pochodzę z Witaszyc k. Jarocina. Mimo choroby i niepełnosprawności jestem osobą wesołą, pogodną, towarzyską i mam 20 lat. Nie mogę uwierzyć, że tak niespodziewanie do mnie uśmiechnął się los. Nawet nie śmiałem marzyć o wyjeździe na ŚDM w Sydney. Kompletnie się tego nie spodziewałem. W piątek przed południem otrzymałem telefon w którym przemiły głos znanej aktorki Anny Dymnej informował mnie iż mam szanse polecieć na ŚDM, nie mogłem uwierzyć. Pustka w głowie i drżące kolana sprawiały że zamiast na mojej twarzy pojawić się uśmiech to pojawił się strach. Byłem w pracy, szukałem miejsca gdzie mogłem spokojnie usiąść i pomyśleć. Dlaczego właśnie ja. Przecież nie jestem święty. Miałem trudne chwile kiedy gniewałem się na cały świat, również na Boga, ale zrozumie to tylko ten kto żyje z widoczną niepełnosprawnością. Potem zrozumiałem, że chory człowiek może wiele zrobić. Przede wszystkim pomóc tym, którym brakuje odwagi na życie z chorobą. Może właśnie ja mogę im pomóc? Może właśnie Pan Bóg tego ode mnie oczekuje? Przecież jestem sprawny, samodzielny, mam rodzinę przyjaciół i tyle planów. Wierzę, że ŚDM wzmocnią mnie, dadzą mi solidny start w dorosłe życie i siłę do spełnienia moich zamierzeń. Wiem, że każdy człowiek ma o co prosić, ma też za co dziękować i za co przepraszać. Ja mam na pewno tych powodów bardzo dużo, dlatego bardzo dziękuję Polakom z Australii za tak wielką szansę. Nie zmarnuję jej z pewnością.
Bóg zapłać.
---------------------------------


Marzena Kleban, mam 17 lat, pochodzę ze Lwowa, jako Polka zostałam wychowana w tradycjach patriotycznych i uczę się w klasie maturalnej polskiej Szkoły Średniej nr 24 im. Marii Konopnickiej. Od dwóch lat pracuję też na zasadach społecznych w polskim Radiu Lwów w sekcji katolickiej i sportowej. Ostatnio też zaczęłam uczęszczać na próby Polskiego Teatru Ludowego we Lwowie. Interesuję się literaturą, a w szczególności twórczością Leopolda Staffa, Juliusza Słowackiego i Oscara Wilde'a. Prywatnie piszę wiersze o tematyce filozoficznej. Dlatego wybieram się na studia polonistyczne, aby kształcić swój język polski, udoskonalać go i poznawać wszelkie tajniki literatury i języka.
W swej twórczości czasami poruszam pytania religijne, ponieważ jestem osobą wierzącą, od dziecka wychowaną w wierze rzymsko-katolickiej. Gdy więc ks. Marek Niedźwiecki powiedział mi o możliwości pielgrzymki do Australii na Światowy Dzień Młodzieży, spotkałam to z ogromnym entuzjazmem. Bo przecież nie na co dzień stykamy się z perspektywą spotkania Papieża. Zdaję sobie sprawę że to wydarzenie moralnie kształtuje człowieka i będzie maiło wielki wpływ na moją osobowość i dalsze życie. Cieszę się że będę mogła zobaczyć ten sławny gmach Opery w Sydney który widziałam w telewizji. Dlatego chciałabym bardzo podziękować Polonii w Australii, bo bez Was moja podróż nie mogłaby się odbyć. Dzięki Waszej dobroci będę mogła zdobyć wiele nowych doświadczeń podczas spotkania z młodzieżą z całego świata i mam nadzieję, że także z Wami w Melbourne i Sydney. Dziękuję jeszcze raz, Bóg zapłać.

----------------------------------



Wiktor Dobrowolski, mam 22 lata i mieszkam na terenie północnego Kazachstanu, w Czkałowie. Należe do parafii Św. Ap. Piotra i Pawla. Jestem szczęśliwym ojcem syna Dymitrija i mężem Liubow. Małżeństwem jesteśmy od 2 lat. Kontakt z kościołem katolickim mam od 1991 roku, kiedy to powstała nasza parafia. W rodzinie kultywujemy tradycje polskie i katolickie. W 2007 roku skończylem studia i teraz pracuje w firmie komputerowej.Kiedy dowiedziałem się o możliwości uczestniczenia w Światowych Dniach Młodych w Sydney bardzo przeraziłem się perspektywą tak dalekiej podróży, ale i ucieszyłem, gdyż zawsze pragnąłem spotkać się z papieżem. Niestety odległość a co się z tym wiąże – koszty wyjazdu do Sydney przekraczają moje możliwości finansowe. Dlatego z całego serca pragnę wypowiedzieć i przelać na papier moją ogromną wdzięczność za dar tak wielu dobrych ludzi – Polonii z Australii. Dzięki otwartości Waszych serc wezmę udział we wspaniałym wydarzeniu, które mam nadzieję przybliży mnie do Boga, zacieśni moją osobistą więź z Jezusem, otworzy na drugiego człowieka i jego problemy, radości oraz inność. Spotkam się z Ojcem Świętym i mam pragnienie przyjąć moc błogosławieństwa Bożego, które przez jego posługę wypełni moje serce a ja będę mógł przekazywać je i radość pogłębionej wiary mojej rodzinie w Kazachstanie i wszystkim ludziom, których spotkam. Dzięki Wam będę mógł również spełnić moje małe marzenie – zobaczyć tak wspaniały, odległy i egzotyczny dla mnie kraj. To zupełnie nowe i nieoczekiwane doświadczenie wzbogaci mnie o spotkanych ludzi i dotknięte piękno, o którym tak wiele słyszałem. Pełen radości i wdzięczności, Wiktor

-------------------------------

Jakub Duszak - Siedlce. Mam 22 lata i studiuję administrację na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim im. Jana Pawła II. Przez cały okres studiów jestem związany z Duszpasterstwem Akademickim na KUL-u, a dokładnie ze Stowarzyszeniem Frassatianum. Naszym celem jest prowadzenie Akademickiego Punktu Wolontariatu, aby móc pomagać głównie niepełnosprawnym i osobom starszym. Podejmujemy wiele inicjatyw, by powiedzieć naszym rówieśnikom, że: czas to nie pieniądz, ale czas to miłość i że mamy tak wiele, ile sami innym damy. Pamiętam jak w dniu urodzin bł. Pier Giorga Frassati’ego trwaliśmy na modlitwie razem ze wszystkimi organizacjami z całego świata, których działalność opiera się na życiu naszego patrona, jedną z intencji była modlitwa za najbliższe Światowe Dni Młodzieży w Sydney, na które przybędą także relikwie naszego patrona. Nie sądziłem wówczas, że będę mógł w nich uczestniczyć, choć w głębi serca nosiłem to wielkie pragnienie, by móc tam być. Dzisiaj w wigilię święta Bożego Miłosierdzia otrzymałem informację, że jest to możliwe dzięki pomocy Polonii Australijskiej, skupionej wokół idei „Ogniwa Miłosierdzia”. Dziękuję Bogu i wszystkim darczyńcom, że chcecie to moje marzenie zrealizować.
Pragnę osobiście podziękować każdej osobie za najmniejszą ofiarowaną pomoc. Dzięki waszym wspólnym wysiłkom, będę mógł doświadczyć wielkiej rzeczy, by móc dzielić się doświadczeniem wiary z mieszkańcami Australii. Tak bardzo chciałbym już teraz być z Wami i dzielić się moją radością, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Modlę się, aby nasz Pan sam wynagrodził waszą dobroć. Wychwalajmy na wieki miłosierdzie Pana działające przez dobre i otwarte serca ludzi.
Do zobaczenia w Sydney!

-----------------------------
Ewa Rakusa - Suszczewska, mam 24 lata i mieszkam w Warszawie. Pochodzę z rodziny wielodzietnej, mam 3 braci i siostrę. Mój najmłodszy brat ma zespół Downa. Praca i ćwiczenia z nim skłonimy mnie do pójścia na studia na fizjoterapię na Uniwersytet Medyczny w Warszawie.W tym roku właśnie kończę studia i chciałabym pracować z dziećmi niepełnosprawnymi.
Jestem Panu Bogu bardzo wdzięczna, że przewidział dla mnie możliwość uczestniczenia w spotkaniu z Papieżem Benedyktem XVI w ramach Światowych Dni Młodzieży. Bardzo chciałam pojechać do Australii, ale wiedziałem że będzie to raczej niemożliwe ze względów na zbyt duże koszty tej pielgrzymki. Dlatego, kiedy dowiedziałem się o prezencie jaki otrzymuję z inicjatywy "Ogniwa Miłosierdzia" bardzo się wzruszyłam. Możliwość słuchania Piotra naszych czasów to niewysłowiony dar za który wszystkim bardzo dziękuje.

-----------------------------


Maciej Sendecki - Starachowice, Pochodzę z rodziny, w której urodziło się sześcioro dzieci. Mam 26 lat i jestem seminarzystą. Szczerze mówiąc nie widziałem przez długi czas możliwości uczestnictwa w Światowych Dniach Młodzieży w Sydney. Jednak ostatnio dowiedziałem się, że Ogniwa Miłosierdzia działające przy polonijnym Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Melbourne-Keysborough zaoferowały coś co można nazwać darem serca.
Dziś już wiem z całą pewnością, że Pan Bóg przewidział Was w historii mojego życia jako tych, przez których Stwórca „otwiera drogę przez morze” aby moja formacja seminaryjna była ubogacona doświadczeniem wydarzenia spotkania młodzieży z Papieżem w Sydney. Abym mógł być świadkiem i mógł dawać świadectwo, że Jezus Chrystus zmartwychwstał w Waszych sercach. Że śmierć została pokonana. Chcę tą drogą Wam wszystkim podziękować, więcej; wyrazić – na ile to jest możliwe – wdzięczność choć dotąd nigdy Was nie widziałem. Jeszcze raz składam serdeczne wyrazy wdzięczności Wam a poprzez Was Bogu samemu.

Mówią liderzy polonijnych grup

As a Pilgrim Group Leader for World Youth Day 2008 in Sydney from 15 - 20 July 2008, I have found to be an invaluable, inspiring and awakening experience. I am wholeheartedly awaiting this great event for the youth of the world of the catholic religion. The magnitude and joy I am sure will be felt by all.

Agnieszka Jaszczyszyn



--------------------------------------------------------------------------------


I did not really know what to expect from the pilgrim group leader information sessions however following the completion of the first one I came closer to realising the true magnitude of World Youth Day. The sessions I attended were very informative and gave us a good insight into what our role as group leaders was going to be during the week. I found the talk on Pope Benedict particularly interesting as I did not really know a lot about him. Hearing about how other groups are preparing for the event was also very worthwhile and confirmed that our (the Polish groups) preparations were on the right track! All the speakers that I heard were excellent and very motivational.

Olivia Usien



--------------------------------------------------------------------------------


My experience at the Pilgrim Group Leaders meeting was a mixture of excitement and spirituality. I think we have a very big task ahead of us in the next 2 months an seeing all the other people and support there for the group leaders made me more confident we were all be prepared and in the right frame of mind when WYD comes around

Filip Kidon



--------------------------------------------------------------------------------


I have never attended an event like World Youth Day before so I came along to the meetings interested to find out how it is all going to pull together. I hope that the young people in our group will embrace this opportunity with open arms and open hearts and experience the full grace of the Holy Spirit during World Youth Day. One thing I learnt from these preparation courses is to expect the unexpected during World Youth Day and remain patient and open-minded as it is a real logistical challenge.

Maciej Slusarczyk


--------------------------------------------------------------------------------

I attended the Pilgrim Group Leaders Formation Course with great anticipation. I was particularly keen to learn more about the logistics of the event. With around 150 Polish people registered in our group it will be up to us as leaders to help them to understand the logistics and enjoy the events. One of the main messages that I gained from the preparation course is that World Youth Day is not just another Youth Festival, it is a true experience of faith and a sharing of faith with others. I believe prayer and reflection should be at the centre of each pilgrim’s experience of World Youth Day and that this will stay with them for years to come. I am very proud to be leading the Polish group and along with Sr Monika, Ks Artur and the other group leaders we will try to make it a memorable experience for our Polish Youth.

Basia Slusarczyk



--------------------------------------------------------------------------------



After attending the pilgrim group leader formation course, the excitement about the upcoming World Youth Day rose dramatically. Just being in the presence of other members believing and worshiping our Lord was a site to behold. The course provided me a great insight to the actual purpose of the event; a time of self actualization and becoming closer to your faith and your God. Further more this event was not simply a time to sit and pray, but get involved and encourage your fellow man to get involved in this great event, and express your faith on an entirely new level!

Szymon Flak

Warsztaty dla liderów grup

Przez trzy kolejne wtorkowe wieczory - 29 kwietnia, oraz 6 i 13 maja, razem z kilkoma osobami z naszej polskiej wspólnoty, uczestniczyliśmy w warsztatach zorganizowanych dla liderow grup na Światowe Dni Młodzieży, ktore mialy miejsce w Australian Catholic University w Strathfield.
Temperatura przygotowań do tych niesamowitych dni zdaje sie wzrastać z dnia na dzień. Już tylko 64 dni “to go” - usłyszeliśmy na końcu ostatniego spotkania...
Może nigdy wcześniej - tak jak podczas tych wtorkowych spotkań - nie udało mi się doświadczyć wśród tutejszej młodzieży tak ogromnego zapału, entuzjazmu, radości i atmosfery oczekiwania, na coś wielkiego, niepowtarzalnego, czego nie można przegapić i obok czego nie wolno przejść obojętnie. Świadectwa młodych, którzy biorąc udział w poprzednich Światowych Dniach Młodzieży doświadczyli czym jest owo Spotkanie, i ich pragnienie by móc przeżyc to jeszcze raz - były dla nas wiarygodnym zaproszeniem…

Każde spotkanie rozpoczynaliśmy śpiewem hymnu WYD08 - "Receive the Power". Pomagał nam w tym zespół "Servants of Jesus". Później - po modlitwie w intencji WYD08 i chwili refleksji nad Słowem Bożym, słuchaliśmy prelekcji różnych osób - dostosowanych do tematów spotkań:

1. Spiritual preparation for WYD
2. The pastoral care of pilgrims
3. Participation in WYD

Konferencje te przybliżyły nam ducha Światowych Dni Młodzieży i ich dziedzictwo, Osobę Ojca Świętego Benedykta XVI, dały nam także wiele cennych rad i praktycznych wskazówek - jak integrować grupę, jak tworzyć prawdziwą duchową atmosferę, jak wspólnie się modlić i otwierać na ten czas wielkiej Łaski w darach Ducha Świętego. Jak - jednym słowem - na nowo zaprosić Chrystusa do swojego życia...

Były chwile modlitwnej ciszy w adoracji Najświętszego Sakramentu, były chwile refleksji nad trwającym przygotowaniem, były także chwile entuzjastycznego dzielenia się pracą grup w parafiach i wspólnotach, były świadectwa, była radość i uśmiech na twarzach około dwustu młodych ludzi!


To jakby zapowiedź nadchodzącego Święta Młodych. A ja poczułam się bliżej trwającego przygotowania… z uczuciem wdzięczności, że mogę uczestniczyć w tak radosnym i głębokim wydarzeniu, że mogę stać się cząstką Młodzieży Świata, która chce odważnie wyznawać swoją wiarę i świadczyć o miłości Chrystusa. Serca młodych już płoną nadzieją na wielkie, duchowe przeżycia, na Spotkanie z Głową Kościoła Świętego. Może dla wielu jest to także nadzieja, by na nowo odnaleźć swoje miejsce w Kościele, by odnowić swoją przyjaźń z Bogiem...

Ufam mocno, że dla mieszkajacych w Australii młodych Polaków, będzie to również wielkie i ważne przeżycie. Dzieło rozpoczęte przez naszego Papieża - Sługę Bożego Jana Pawła II, stanie się wkrótce na naszych oczach, na wyciagnięcie ręki, pod tutejszym niebem…I każdy z nas może poczuć się osobiście przez Chrystusa zaproszonym.

Sr. Monika Bury MChR

Na zdjęciu od lewej: Filip Kidon, Maciek Slusarczyk, Sr Monika Bury, Basia Slusarczyk, Konrad Dudek, Madalene Flak, Szymon Flak